Կերպարվեստ

ԿԵՐՊԱՐՎԵՍՏՆ ՈՒ ԳԵՂԱՆԿԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆԸ Արցախում ձևավորվել են որպես տեսողական լեզու։ Այդ լեզվով արտահայտվել են արցախցու գեղագիտական պատկերացումները, պատմական հիշողությունը, հոգևոր փորձառությունն ու ինքնության կնիքը։ Գույնի, գծի և ձևի փոխհարաբերության մեջ բացվում է մի աշխարհ, որտեղ իրականն ու խորհրդանշականը միահյուսվում են՝ դառնալով բազմաշերտ և առեղծվածայինը բացահայտելու կանչ-հրավեր։

Ավանդական և ժամանակակից արտահայտչամիջոցների զուգորդմամբ այս ոլորտը ներկայացնում է ինչպես ժողովրդական պատկերային մտածողության շարունակականությունը, այնպես էլ անհատական ստեղծագործական որոնումները։

Գեղանկարչական ժառանգության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում բնապատկերները, ծիսական ու կենցաղային տեսարանները, ինչպես նաև հոգևոր թեմատիկան, որոնք արտացոլում են միջավայրի և մարդու փոխազդեցությունը։ Միաժամանակ նկատելի է ձևի և գույնի նկատմամբ նուրբ զգացողություն, որը փոխանցվում է սերնդեսերունդ՝ պահպանելով տեղական գեղագիտական առանձնահատկությունները։

Կերպարվեստը ճանաչողական և հաղորդակցական միջոց է, որ միավորում է անցյալի փորձն ու ներկայի ընկալումները։ Այս ենթաբաժինը բացում է մի հարթություն, որտեղ արվեստը դառնում է և՛ ուսումնասիրության առարկա, և՛ ներքին դիտարկման և զգայական ընկալման ուղի։